Esperanta semajno en Tuluzo, SeMeo

Saluton al ĉiuj gelegantoj.

Antaŭ kelkaj semajnoj mi kun kelkaj gee-amikoj iris al Tuluzo, al la ĉefurbo de Okcitanio, dum semajnfino de marto por  partopreni aferojn en SeMeo. La vojaĝo laŭ mi estis ege amuza, utila, ĝoja kaj agrabla kaj ankaŭ mi ŝategis revidi Tuluzon kaj gee-amikoj. La lastan fojon ke mi estis en tiu urbo, mi iris ne por esperanto, sed manifestacii por la oficialeco de la okcitana lingvo antaŭ 7 jaroj.

Ĉi fojo tie mi eblis koni pli da gee-istoj de tiu urbo, de aliaj urboj kaj ankaŭ multaj gee-junulojn.
*Ni decidis lui veturilon, lui domon kaj iri vendrede vespere, ĉar matene ni laboris. Ni alvenis al Tuluzo vendrede nokte kaj ni ne eblis ĝui la koncerton, sed kelkaj partoprenantoj de ĉi tiu koncerto, atendis nin post ĝi kaj ni agrable babilis dum iu(j) horo(j) kaj poste ni reiris ĉe ni promenante tra la centro urbo kaj mi rimarkis denove ke Tuluzo estas viva urbo.
*Dum la sabato matene ni decidis turistumi tra la urbo, profitante ke la tuluzanaj gee-istoj renkontiĝis paroli pri internaj aferoj. Mi profitis viziti la plej belan lokon laŭ mi de ĉi tiu urbo, la basiliko de Sant Sernin, kaj alia loko ke mi ĉiam vizitas en ĉiuj urboj, la informan oficejon de la urba metroo preni kelkajn mapojn de la urba metroa reto por mia monda kolekto kiu ĝi estas jam sufiĉe granda kaj varia (Iam mi parolos pri tio). Je la tagmanĝo, ni tagmanĝis kun la gee-istoj kaj vespere ni vizitis la urbon kaj trinkis ion ie ajn. Dum la vespero de la sabato laŭ mi estis la plej amuza momento, ni renkontiĝis en iu trinkejo supozeble por paroli pri io de TEJO, sed finfine ni, la gejunuloj, ludis la homlupon kaj ni amuziĝis kune. Poste ni iris vespermanĝi ĉiuj kune al iu picejo-restoracio kaj por iu eraro de la gekelneristoj kaj\aŭ de la estrino de la ejo, ni vespermanĝis tute senpage. Ni multe rimarkis kaj ridis pri tiu eraro poste, trinkante iujn koktelojn nokte en trankvila trinkejo. Sendube la plej amuza parto de la vojaĝo.
*Dum nia lasta tago, dimanĉo matene, ni vizitis la naturan historian muzeon. tie, mi profitis por paroli pli kun aliaj gee-junuloj kaj amikumi pli. Ankaŭ mi profitis por ebligi ilin skribi al mi ion en mia esperanta kajiero (kiel memory keeper = memorigisto).
Ankaŭ ni multe amuziĝis serĉante lokon por tagmanĝi kaj kie ni trobis lokon ĉe la merkato de Victor Hugo. Ankaŭ ni multe amuziĝis decidante kion ni mendas.

Mia opinio pri tiu vojaĝo kaj pri SeMeo, estas ege bona, sendube mi ripetus ĉiam. La programo estis sufiĉe bona, varia kaj interesa, la aliaj gepartoprenantoj estis ege agrablaj kaj la organizantoj ankoraŭ pli. Ili klopodis helpi nin kun ĉio. Espereble ni revidos baldaŭ.
KORAN DANKON – FÒRÇA GRÀCIES.

Jen kelkaj fotoj miaj de la urbo.

Ĝis la revido

Tiu prezentaĵo postulas Ĝavoskripton.

Respondi

Entajpu viajn informojn sube aŭ alklaku piktogramon por ensaluti:

WordPress.com Logo

Vi komentas per via konto de WordPress.com. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Google photo

Vi komentas per via konto de Google. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Twitter picture

Vi komentas per via konto de Twitter. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Facebook photo

Vi komentas per via konto de Facebook. Elsaluti /  Ŝanĝi )

Connecting to %s